Powierzchnie większości gospodarstw domowychzaciski hamulcowe samochodowemają tendencję do rdzewienia w normalnych warunkach jazdy. Jest to raczej powszechne zjawisko fizyczne niż wada jakościowa produktu i nie powinna powodować nadmiernych obaw właścicieli pojazdów. Przyczyny, dotknięte pozycje, stopnie korozji i praktyczne skutki rdzy zacisków mają wyraźny wzór, który opisano poniżej.
Jeśli chodzi o właściwości materiału, większość zacisków hamulcowych przeznaczonych na oryginalne wyposażenie samochodów jest wykonana z żeliwa i stali. Metale te są z natury podatne na utlenianie. Chociaż gotowe zaciski poddawane są polerowaniu, wysokotemperaturowemu malowaniu antykorozyjnemu i procesom antykorozyjnym w celu utworzenia powłok ochronnych, powłoki takie nie są trwałe. W trakcie eksploatacji ulegają stopniowej degradacji. Gdy metal nieszlachetny zostanie wystawiony na działanie warunków otoczenia, szybko nastąpi utlenianie i rdza. W niewielkiej liczbie ulepszonych zacisków o wysokiej wydajności zastosowano stop aluminium o doskonałych właściwościach antykorozyjnych, mimo to produkty takie rzadko są montowane w pojazdach produkowanych na rynek masowy.
Warunki otoczenia odgrywają główną rolę w powstawaniu rdzy. Montowany po wewnętrznej stronie kół bez osłony, zacisk hamulca samochodowego jest stale narażony na działanie substancji żrących. Opady deszczu, poranna rosa i wilgotne powietrze przylegają do powierzchni zewnętrznych. Błoto rozsypane na mokrych drogach, środki odladzające i sól drogowa niosą ze sobą silne działanie korozyjne i przyspieszają niszczenie lakieru. Woda uwięziona w szczelinach kół po powolnym wysychaniu myjni samochodowej. Trwała wilgoć atakuje narożniki i szczeliny, w których zwykle pojawia się rdza.
Fizyczne zużycie podczas pracy przyspiesza uszkodzenie powłoki i korozję. Obracające się koła wzbijają piasek i pył, które nieustannie uderzają i ścierają lakier zacisków. Cykle termiczne wywołane ciepłem hamowania powodują starzenie się warstw farby, pękanie i odklejanie się. Narożniki, miejsca wkrętów i styki kołków prowadzących, gdzie warstwa farby jest stosunkowo cienka, to najwcześniejsze miejsca uszkodzeń powłoki i późniejszej rdzy. Co więcej, pojazdy stojące przez dłuższy czas bezczynnie mają gorszą wentylację i odprowadzanie ciepła w wilgotnym otoczeniu, a także szybciej rdzewieją niż w samochodach często użytkowanych.
Bardzo ważne jest odróżnienie rdzy powierzchniowej od korozji głęboko zakorzenionej, ponieważ jej skutki są bardzo różne. Najbardziej widoczna rdza, z którą spotykają się użytkownicy, pozostaje na zewnętrznych powierzchniach, gdzie farba odłupała się. Nie wnika w wewnętrzne zespoły i pozostawia nienaruszony tłoki, pierścienie uszczelniające i kołki prowadzące. Zdolność hamowania i bezpieczeństwo jazdy pozostają nienaruszone, a proste czyszczenie może złagodzić powierzchowną rdzę. Głęboko osadzona korozja występuje wyłącznie w pojazdach długo nieużywanych, źle utrzymanych samochodach lub samochodach eksploatowanych w przybrzeżnych środowiskach mgły solnej. Zaawansowana korozja może powodować sklejanie się elementów i zacieranie się elementów złącznych.
Podsumowując, niewielka rdza powierzchniowa zacisku hamulca samochodowego stanowi nieuniknione, normalne zjawisko fizyczne w typowych warunkach pracy. Dotyczy to głównie wyglądu, a nie rzeczywistej funkcjonalności. Rutynowe czynności konserwacyjne, takie jak regularne czyszczenie felg, usuwanie wilgoci resztkowej po umyciu i unikanie długotrwałego parkowania na zewnątrz w wilgoci, mogą spowolnić rozwój rdzy. Wymiana lub specjalne naprawy są z reguły niepotrzebne.
